  |
  |
 |
Nadmierne pocenie - nadpotliwość |
 |
Niedrożność jelit
» Definicja, podział.
Niedrożność jelit (ileus, bowel obstruction) jest to stan chorobowy, w którym dochodzi do zatrzymania przechodzenia treści pokarmowej przez jelita. Stan ten może być wynikiem zamknięcia światła jelita przez różnego rodzaju przeszkody (niedrożność mechaniczna) lub zahamowania prawidłowej perystaltyki (niedrożność porażenna).
W zależności od lokalizacji przeszkody w niedrożności mechanicznej wyróżnia się tak zwaną niedrożność wysoką, w której dochodzi do zatkania światła jelita cienkiego (lub bardzo rzadko żołądka lub dwunastnicy), oraz niedrożność niską, gdy zamknięte jest jelito grube. Wyróżniamy niedrożność ostrą, a także przewlekłą, tzw. „przepuszczającą”. Tak jest gdy np. nowotwór lub zrost nie zamyka całkowicie światła a tylko je zawęża i okresowo występują objawy niedrożności.
» Patofizjologia niedrożności jelit.
Niedrożność jelit powoduje zaburzenie jednego z bardzo skomplikowanych i podstawowych procesów życiowych, jakim jest trawienie i przesuwanie treści pokarmowej. W krótkim czasie po zatkaniu, lub zadzierzgnięciu jelit rozpoczyna się wzmożony ruch perystaltyczny, który ma na celu usuniecie zaistniałej przeszkody. W świetle jelita nad przeszkoda gromadzi się coraz większa ilość treści pokarmowej i gazów. Wzrasta ciśnienie śródjelitowe. Dochodzi do rozdęcia jelita i ścieczenia jego ściany. Zanikają ruchy jelita i dochodzi do wtórnej niedrożności porażennej. Zahamowane zostaje wchłanianie. Człowiek dorosły wydziela do światła jelita 8 – 9 l. soków trawiennych, które następnie są z powrotem wchłaniane przez błonę śluzową końcowego odcinka jelita cienkiego. W warunkach niedrożności soki jelitowe zalegają w jelicie. Znaczne ilości płynu przesiękowego zalęgają w obrzękniętej ścianie jelita i jamie otrzewnej. Znaczna część płynów ustrojowych zostaje więc zablokowana, wyłączona z krążenia. Wskutek wymiotów, odsysania, utraty przez nerki, płuca i skórę organizm również traci płyny. Dochodzi do spadku ciśnienia tętniczego krwi i rozwoju wstrząsu oligowolemicznego.
Najgroźniejsze zmiany miejscowe mają miejsce w pętli zadzierzgniętej. W wyniku ucisku na krezkę, najpierw dochodzi do zastoju żylnego, obrzęku i wytwarzania przesięku. Wzmagający się na skutek obrzęku ucisk zamyka światło tętnic – dochodzi do niedokrwienia i martwicy pętli jelita. Gromadzący się gaz rozdyma pętle jelita, dochodzi do ścieńczenia ścian jelita. W świetle rozdętej pętli rozmnażają się drobnoustroje – łatwo przenikają przez zmieniona ścianę jelita. Rozwija się zapalenie otrzewnej, stan septyczny. Obumarłe jelito ulega perforacji, co nasila proces chorobowy. Podejrzenie zadzierzgnięcia pętli jelita budzą gorączka, żywa bolesność brzucha, przyspieszenie tętna i leukocytoza.
|
MENU